Als kind op de basisschool schreef ik graag verhalen. Die gingen meestal over dieren die dezelfde dingen meemaakten als ikzelf. Zij konden veel mooiere oplossingen vinden voor alledaagse problemen dan ik omdat in de verhalen alles mogelijk was ook al kon het in de echte wereld niet. Lezen was vanaf het moment dat ik het kon een grote hobby. En ook bij het lezen had ik een voorkeur voor het fantastische genre. Tegen de tijd dat ik in groep 8 zat had ik alle sciencefiction boeken die ze bij onze bibliotheek hadden voor kinderen (meermaals) gelezen. Mijn grote favoriet destijds was Kinderen van Moeder Aarde van Thea Beckman.

Het eerste deel van de middelbare school las ik nog altijd graag en veel. Ik vond het ontzettend lastig om een goed boek weg te leggen en lag regelmatig tot een uur of twee te lezen in mijn bed (ben bang dat mijn oogafwijking van -14 daar deels aan te danken is…). Helaas zorgde de verplichting om voor Nederlands “literatuur” te lezen en er verslagen over te maken voor een dip in het leesplezier dat ik pas na mijn studie weer terugvond.

Het heerlijkst aan boeken vind ik dat ze je meenemen naar een andere wereld en ze je die wereld door de ogen van iemand anders laten zien. Mijn favoriete genre is nog altijd sciencefiction en dan vooral het maatschappelijke soort. Maar een andere wereld kan voor mij ook een leven op een afgelegen eiland van Schotland zijn of een verhaal dat zich afspeelt in historisch Delft.

Tijdens de cursus proza aan de schrijversvakschool schreef ik een kort verhaal dat me niet losliet. En nu, twee jaar later, schrijf ik met dat verhaal als basis mijn eerst boek!